28 Kasım 2012 Çarşamba

Küçük Kobican


Bir zamanlar küçüktük, 

Kızıl ufuklarda açardık gözlerimizi, 
Kabak çiçekleriyle beraber karşılardık 
güneşi. . . 

Yollar, sokaklar bizimdi yıllar önce, 
Bazen yırtık ayakkabılarımız, bazen yalınayak, 
Uçurtma giymiş gökyüzünü kovalardık. 
Yağmur ıslatmazdı bedenimizi, 
Orman zannederdik arka bahçemizi, 
Ve kralları, kendimizi. 

Şimdi sokaklar başka sahiplerin, 
Uçurtma peşinde başkaları. 
Kendi dünyamızın kralı değil, 
Gerçek dünyanın esiriyiz artık. 
Önce çocuk olmayı öğrettiler, 
“Artık bitti” diyorlar, 

İçimde bir çocuk yalınayak 
geziyor, 
bilmiyorlar …



3 yorum:

  1. çok tatlısınn :)) o balonları hatırlıyorum yaa şimdi yok sanırım

    YanıtlaSil
  2. Bu Kobicaan çok şirinmiiş yaaa ♥ =)))

    YanıtlaSil

Değerli yorumlar